Rett vest

Eg var så heldig å få tilbringe gårsdagen på Utsira ytterst i havgapet.

Heldigvis var ferja på reparasjon, så me fekk ta hydrofoilen i staden og sparte ein halvtime på sjøen kvar veg pluss ei rue med spyposar

Utsira skal vere klimanøytral innen 2020, og profilerer seg som kommunen som gir energi. Fornuftig med ei lita øy som foregangskommune på slikt då det er relativt enkelt å avgrense og måle forbruk og lage klimagassregnskap. 

Blir spennande å følge dei på vegen mot målet!

Restane av hydrogensamfunnet Utsira er no innelåste i ein garasje, men det er iallefall stilig at dei turde prøve å teste ut hydrogen som energilagring i litt større enn labskala :) Vindmøllene frå prosjektet står uansett like støtt og leverer energi som bare det.

Det finst og øysyklar til fri benyttelse, og det er satt opp ei hytte laga av vrakgods frå havet. Med andre ord mykje snadder for folk som er opptatt av energi og miljø og sånt

Det må og nevnast at det er fantastisk fint der ute med naturen så tett på. Absolutt verdt ein tur ut for tøffingar som har sjøbein nok til ein time på ferje over åpent hav

Turist i egen by

I staden for å sette oss i bilen og brenne nogen liter bensin på sedvanlig søndagsutflukt, bestemte me oss for å vere turistar i egen by. Me sette ungane i barnevogna og gjekk ned i Saes city for å sjå ka denne maidagen kunne bringe.

Som seg hør og bør på første mai, var det tivoli og stort sykkelstevne. Så det vart ein innholdsrik dag for både store og små. Nokre stranda kvalar hadde og tatt turen innom Sandnes Brygge med b(j)åten sin. Parade og tale fekk med og med oss deler av, og ordet bærekraftig vart nevnt iallefall ein gong i løpet av talen. Mulig Olav Thommesen har rett i at bærekraft er det nye internett. Eg håper og trur at han har rett i at bærekraft har kome for å bli

Inspirert av sykkelstevnet og alle dei barberte mannebeina innsmurt i  fett (i følge min far er det pga luftmotstanden, men særlig at marginane på sykkel er så små at mannebein må sjå slik ut.. arrest me if I'm wrong) ,

tok eg meg ein sykkeltur sjøl. Vart overraska at eg rett over motorveien for Kvadrat befant meg langt ute på bondelandet, 10 minutts sykkeltur heimefrå. Tok meg ein sving på Forus og, for å teste fascilitetane, men er ikkje imponert. Kor er det liksom meininga at syklistane skal ver? Var halvskummelt å sykle der sjøl med minimalt med trafikk. I sykkelbyen Sandnes burde det absolutt vore sykkelfelt på eit så stort industriområde med tusenvis av arbeidstakere der flesteparten bur innanfor sykkelavstand til jobben! Mange av bygningane der ute begynner å bli skikkelig bra energimessig, så nå er det snart på tide å følge opp på miljøsida med å legge til rette for syklistar. Heldigvis er det under planlegging sykkelmotorvei mellom Sandnes og Stavanger (hurra for dei som kjempar for denne!), sjøl om det faktisk går overraskande greit å sykle mellom Trones og Hillevåg sjøl i rushtida. Men Forus er desverre eit trist kapittel.

Eg fekk epost frå jobben om sykle-til-jobben aksjon fram mot sommaren. Håper kilometrane mine kan telle med i denne sjøl om eg er i permisjon. Å ha permisjon er på ein måte jobben min for tidå, så satser på poeng for å sykle fra og til bleieskift siden eg sykler rundt som ein levande reklameplakat :)

I vinden

I dag hoppa eg i den grøne trauste V40-en til mamma, shanghaia broderen på togstatsjonen på Bryne for ein lynsafari til HøgJæren. Frå kjøkken hos mamma og pappa er det panoramautsikt til vindmølleparken som er under oppføring. 9 turbiner talte me i dag, og eg kribla etter å ta dei i nærmare øyesyn. Du kan sei mykje om vindmøller, men eg syns dei ser flotte ut sett frå Lyefjellet.. og det ska visst bli 32 av dei til samen. Dei kjem jo til å ta mesteparten av horisonten på kjøkkensida på Lye, men det er jo tross alt mest fornuftig å bygge straumen nær der folk er for å sleppe å bygge tilsvarande mange monstermaster

Møllene vart større og større jo nærmare Karlsbu me kom, og eg svinga til slutt inn på ein grusveg som såg ut til å lede opp til sakens kjerne. Diverre vart me møtt av eit forbudsskilt og tilhøyrande traktorhengar på tvers lenger oppe i vegen, og Ola var ikkje spesiellt lysten på å gå opp i findressen frå lørdagskvelden. Dessuten var det påbudt med hjelm og vernesko (men DET har me jo begge på kontoret, så det kan me ordne til neste gong) Så då fekk me ikkje lagt sjøldaude fugler under møllene til skrekk og advarsel, men det var kanskje like greit siden møllene ikkje har starta opp ennå...

Me får nok heller melde oss på rundtur i regi av Destinasjon Jæren. I sommar skal dei arrangere guida turar opp hit.  Flott at nokon prøver å sjå det positive i vindparken og presentere det som ein turistattraksjon. Eg blir gjerne med på tur eg, for det var flott å sjå på den forsmaken me fekk :) Gler meg til å sjå dei når dei er i svevet!Og dei som vil sjå urørt natur kan jo bare kikke på andre sida av vegen. Viss du ser vekk frå høgspentmastene der så er det ganske flott